Après le vote de la direction de la FGTB, retrouver l’unité des travailleurs de la base au sommet _ Na de stembeurt van de directie van de FGTB, opnieuw naar een eenheid van de arbeiders van de basis naar de top .

Edito du Bulletin Unité N°59 – Juillet 2021.

Le vote de la direction de la FGTB, obtenu dans des conditions rocambolesques, en faveur de l’accord sur la flexibilité et le salaire minimum, a incontestablement soulagé le gouvernement et en particulier les ministres socialistes. Cela veut dire que les dirigeants de la FGTB en arrivent à assumer la politique du gouvernement et donc introduisent au sein de l’organisation syndicale les ferments d’une crise qui peut conduire à son éclatement.

Pour autant, cet éclatement est-il inéluctable ? D’abord, vu les conditions de la consultation et de comptage, le vote des instances de la FGTB n’engage pour ainsi dire pas les affiliés du syndicat. D’autre part, ce vote de la FGTB n’efface pas le refus par le syndicat de la décision du gouvernement de limiter la hausse des salaires à 0,4%. En ce sens, pour faire accepter leur vote, les responsables de la FGTB annoncent une manifestation à la rentrée. Le communiqué syndical dit : « Dès lors, l’annonce de la publication de l’arrêté royal fixant la norme impérative de 0,4%, entraînera de facto une réaction et une action de la FGTB. Action qui sera le point de départ d’une campagne d’envergure pour une réforme de la Loi de 1996. Dans ce cadre, la FGTB organisera une manifestation nationale en septembre. »

Une question qui se pose : une manifestation à la rentrée est-elle suffisante pour arracher la liberté de négocier les salaires au gouvernement socialistes-libéraux ? La grève générale est certainement une arme plus puissante.
Pour les adversaires de l’unité fédérale de la FGTB, tout est bon pour faire farine au moulin. Ainsi, on met en avant le caractère « communautaire » du vote intervenu. Le journal patronal L’Echo insiste : « De surcroît, ce score « historiquement serré » laisse transparaître des différences communautaires, avec plus de 80% des militants wallons opposés au deal conclu avec le patronat. Soyons clairs, ce texte ne doit son salut qu’aux soutiens de l’aile flamande (72% des votes favorables) et, dans une moindre mesure, bruxelloise du syndicat. » Le même journal s’alarme : « Au PS toutefois, le fait qu’une majorité de la FGTB wallonne ait refusé l’accord constitue très certainement une source d’inquiétude. Cela veut notamment dire qu’une partie de son électorat n’adhère pas à la ligne qu’il défend en tant que parti du gouvernement. »

Si on se place du point de vue des adversaires de l’organisation des travailleurs, la situation est contradictoire. Ils voudraient bien exploiter ces différences régionales étalées par les sommets de la structure pour briser l’unité du syndicat. Mais dans le même temps, ils ne peuvent pas se permettre d’affaiblir la position des ministres socialistes vis-à-vis de leurs électeurs, affiliés par ailleurs en grand nombre à la FGTB. Alors, où est l’issue pour les travailleurs ?

Elle n’est certainement pas dans l’entretien de la division entre les travailleurs de Flandre et les travailleurs de Wallonie. Elle n’est certainement pas sur le terrain d’une prétendue différence « objective » entre les régions. L’issue sera trouvée sur le terrain de l’unité des travailleurs, l’unité entre le travailleur flamand de la chimie et l’aide-ménagère wallonne, pour faire écho au cliché des médias. C’est d’ailleurs cette unité qui permet de tirer les salaires vers le haut, à l’approche d’une offensive antisociale sans précédent.

L’unité de la FGTB est fondée sur la solidarité parce que la mobilisation syndicale en Wallonie apporte un rapport de force favorable aux travailleurs de tout le pays et parce que les salaires élevés en Flandre entraînent l’augmentation des salaires des travailleurs de tout le pays.

Un article de la revue de la Banque Nationale de Belgique paru en ce mois de juin 2021 indique : « Selon les données statistiques, il n’y a que des différences très mineures dans les taux horaires moyens entre les Régions, les salaires en Wallonie étant légèrement inférieurs à ceux de la Flandre, et les salaires à Bruxelles n’étant pas significativement plus élevés. Idéalement, on aimerait contrôler dans l’équation des salaires à la fois la Région de résidence et le lieu de travail. » (1) Autrement dit, pour le patronat, l’« idéal » est de fixer les salaires en fonction de la Région, celle où l’on habite et celle où l’on travaille. Bref, l’« idéal patronal » est de briser l’unité de la classe ouvrière de Belgique (et donc ses organisations unies).
Il est plus qu’urgent que cesse la préparation de la 7ème réforme de l’Etat qui ne peut avoir d’autre objectif que de faire des pas vers la régionalisation-dislocation des conventions collectives. Il est plus qu’urgent que les ministres socialistes sortent du gouvernement De Croo. Aujourd’hui, c’est là la condition nécessaire pour que la FGTB retrouve sa combativité et son unité de la base au sommet.

La rédaction ▄

(1) https://www.nbb.be/en/economic-review/june-2021

Abonnez-vous ! 10 numéros pour 7 euros.

Versez au compte Belfius : BE37 7506 9878 4728 – Titulaire du compte : comité unité – eenheidscomité
Ecrivez vos coordonnées par courrier à Olivier Horman, rue Franche 26, 7020 Mons ou par mail à
comiteunite.eenheidscomite@gmail.com

Retrouvez-nous aussi sur la page facebook : https://www.facebook.com/eenheidscomiteunite/

Na de stembeurt van de directie van de FGTB, opnieuw naar een eenheid van de arbeiders van de basis naar de top

De stembeurt van de leiders van de FGTB ten gunste van het akkoord over flexibiliteit en het minimumloon, die verkregen werd onder ongelooflijke omstandigheden,  heeft de regering, en in het bijzonder de socialistische ministers, ongetwijfeld ontlast. Dit betekent dat de leiders van de FGTB het beleid van de regering op zich nemen en zo binnen de vakbondsorganisatie de gistingen van een crisis invoeren die tot de ineenstorting ervan kan leiden.

Is deze afbraak echter onvermijdelijk? In de eerste plaats, gezien de voorwaarden voor de raadpleging en de tellingen, worden de vakbond geaffilieerde als het ware er niet bij betrokken. Aan de andere kant betekent deze stemming van de FGTB niet dat de weigering van de unie om de loonsverhogingen tot 0.4% te beperken door de regering wordt afgewezen. Hierdoor kondigen de leiders van de FGTB aan het begin van het schooljaar een demonstratie aan om hun stem te laten aannemen. De verklaring van de unie luidt: “Daarom zal de aankondiging van de publicatie van het Koninklijk Besluit dat de verplichte norm van 0.4% bepaalt de facto een reactie en actie van de FGTB veroorzaken. Een actie die het uitgangspunt zal zijn van een grote campagne voor de hervorming van de wet van 1996. Als onderdeel hiervan zal de FGTB in september een nationale demonstratie organiseren.”

Een vraag die we ons stellen: Is een demonstratie aan het begin van het schooljaar genoeg om de vrijheid te ontnemen om over lonen te onderhandelen met de socialistisch-liberale regering? De algemene staking is zeker een krachtiger wapen.

Voor de tegenstanders van de federale eenheid van de FGTB is alles goed om toch te krijgen wat ze willen. Zo wordt het ‘community’-aspect van de stemming benadrukt. De werkgeverskrant L’Echo dringt erop aan: “Bovendien onthult deze « historisch strakke » score gemeenschapsverschillen, waarbij meer dan 80% van de Waalse activisten zich verzet tegen de deal die met de werkgevers werd gesloten. Laten we duidelijk zijn: Deze tekst dankt haar redding alleen aan de steun van de Vlaamse kant (72% van de stemmen voor) en in mindere mate aan de Brusselse unie.” Dezelfde krant waarschuwt echter: “Bij de PS is het feit dat een meerderheid van de Waalse FGTB de overeenkomst heeft geweigerd zeker een bron van zorg. Dit betekent onder meer dat sommige van zijn kiezers zich niet aansluiten bij de lijn die hij verdedigt als regeringspartij.”

Vanuit het standpuntpunt van de tegenstanders van de werknemersorganisatie is de situatie tegenstrijdig. Zij willen deze regionale verschillen die door de top van de structuur naar buiten zijn gebracht, uitbuiten om de eenheid van de unie te breken. Maar tegelijkertijd kunnen ze het zich niet veroorloven de positie van socialistische ministers tegenover hun kiezers te verzwakken, die ook in grote aantallen verbonden zijn met de FGTB. Dus waar is de uitgang voor de arbeiders?

Het zit zeker niet in het behoud van de scheiding tussen de arbeiders van Vlaanderen en de arbeiders van Wallonië. Het zit zeker niet in een zogenaamd “objectief” verschil tussen de regio’s. Het resultaat zal worden gevonden op het gebied van de eenheid van de arbeiders, de eenheid tussen de Vlaamse arbeider in de chemie en de Waalse huishoudhelper, om het cliché van de media te weerspiegelen. Het is deze eenheid die het mogelijk maakt de lonen te laten stijgen, in de benadering van een ongekend asociaal offensief.

De eenheid van de FGTB is gebaseerd op solidariteit omdat de mobilisatie van de unie in Wallonië een gunstig machtsevenwicht voor de arbeiders van het hele land brengt en omdat de hoge lonen in Vlaanderen leiden tot de verhoging van de lonen van de arbeiders van het hele land.

In een artikel in het tijdschrift van de Nationale Bank van België dat in juni 2021 werd gepubliceerd staat: “Volgens de statistieken zijn er slechts zeer kleine verschillen in de gemiddelde uurtarieven tussen de regio’s, waarbij de lonen in Wallonië iets lager zijn dan in Vlaanderen, en de lonen in Brussel niet significant hoger zijn. Idealiter zou je in de loonvergelijking zowel de regio van de woonplaats als de werkplek willen controleren.” (1). Met andere woorden, voor werkgevers is het “ideaal” om lonen vast te stellen op basis van de regio waar u woont en de regio waar u werkt. Kortom, het ‘werkgevers ideaal’ is het breken van de eenheid van de arbeidersklasse van België (en dus van de verenigde organisaties).

Het is meer dan dringend dat de voorbereiding van de zevende hervorming van de staat wordt stopgezet, die geen ander doel kan hebben dan stappen te zetten in de richting van regionalisering en ontwrichting van collectieve overeenkomsten. Het is meer dan dringend dat de socialistische ministers de regering-De Croo verlaten. Vandaag de dag is dit de noodzakelijke voorwaarde voor de FGTB om zijn strijdlust en eenheid terug te winnen van de basis naar de top.

De redactie ▄

(1) https://www.nbb.be/en/economic-review/june-2021

Neem een abonnement op ons Bulletin! De prijs bedraagt 7 € voor 10 nummers.

Stort het verschuldigde bedrag op rekeningnummer BE37 7506 9878 4728 van het Comité unité – eenheidscomité. Stuur uw gegevens per post naar Olivier Horman, Rue Franche 26 te 7020 Mons of mail ze naar comiteunite.eenheidscomite@gmail.com                                                                                                              
Neem ook eens een kijkje op onze Facebookpagina:        https://www.facebook.com/eenheidscomiteunite/