Non à la préparation d’une nouvelle réforme de l’Etat ! Pour l’unité des travailleurs et de la Sécurité sociale ! _ Nee tegen de voorbereiding van een nieuwe staatshervorming! Voor de eenheid van werknemers en van de Sociale Zekerheid!

Edito du BU N°55 – Février 2021.

Ces derniers jours, il a été fait état de ce que, malgré la pandémie, Paul Magnette, président du PS, négocie activement la préparation de la réforme de l’Etat qui doit se mettre en place, en principe, après les élections de 2024.

Toujours est-il que le journal en ligne businessam.be (2/2/2021) rapporte : « Paul Magnette a même un plan bien ficelé sur lequel son parti travaille, même si les attentes au sein de la Vivaldi sont pour le moment minimes. (…) Le PS sait ce qui l’attend lors des prochaines élections législatives en 2024. Les discussions communautaires feront nécessairement surface. (…) Le Parti socialiste n’attendra pas cette date butoir pour préparer ses plans. C’était déjà évident lors des dernières négociations : Bart De Wever (N-VA) et Paul Magnette (PS) s’étaient entendus sur un accord (…) Que les socialistes aillent si loin en a surpris plus d’un. Ça travaille en coulisse. »

Pour préparer son plan, Paul Magnette s’appuie sur l’accord du gouvernement. Comme le notait le site rtbf.be (30/9/2020) : « S’il veut voter ces textes, le gouvernement devra trouver du soutien à la N-VA (…) L’article 195 est celui qui organise la révision de la Constitution. Celui-ci ouvert après 2024 (ou des élections anticipées), tout est possible… Nouveauté : le fédéral pourrait collaborer de façon « asymétrique » avec les Régions. Telle politique avec la Flandre, telle politique avec la Wallonie, telle autre avec Bruxelles. D’aucuns parleraient d’un début de confédéralisme… »

Il faut être clair : les cachotteries ou les faux-débats n’y changeront rien. L’enjeu de ces discussions, c’est l’éclatement de l’unité des droits sociaux au niveau belge ; c’est la dislocation des conventions collectives de travail nationales ; c’est la régionalisation de nouveaux pans de la Sécurité sociale, ce qui ne peut aboutir qu’à leur démantèlement, comme le montre le secteur des Allocations familiales qui est sorti de la Sécurité sociale et qui est devenu de ce fait dépendant des budgets étriqués des Régions.

Le plan de Paul Magnette se résume en cette phrase : « Quatre Régions qui se partagent tout. » Pour les dirigeants du PS, il s’agit maintenant de toucher au noyau dur de ce qui n’a pas encore été régionalisé depuis 40 ans : créer quatre marchés du travail, quatre régimes du chômage, et donc à brève échéance, quatre régimes de pensions.

Nous savons tous que la régionalisation du marché du travail affaiblit la force des travailleurs unis dans leurs syndicats qui sont organisés nationalement. C’est pour cela qu’une partie du patronat réclame plus de régionalisation. En même temps, une autre partie du patronat craint que cette dispersion des législations finisse par créer des freins trop coûteux pour le business, notamment pour les entreprises qui travaillent sur toute la Belgique.

En acceptant de passer un accord avec la N-VA, les dirigeants du PS estimeraient-ils que l’avantage pour les patrons apportés par la régionalisation à outrance serait supérieur aux inconvénients ?

Le plan à 4 régions signifie aussi la disparition des communautés. Cela veut dire la désintégration de l’enseignement, aussi bien en partie francophone qu’en partie néerlandophone. Le statut des enseignants serait inévitablement remis en cause. Le plan consiste à dissocier les Flamands minoritaires de Bruxelles du reste de la Flandre, ce qui ouvre une nouvelle phase de tensions communautaires. Le dirigeant PS de Bruxelles, Ahmed Laaouej s’est prononcé contre le plan Magnette : « Ce n’était pas en régionalisant l’enseignement qu’on (va) augmenter le niveau de scolarité. (…) Il faut partir des vrais besoins mais je ne suis pas sûr que c’est en régionalisant la culture et l’enseignement qu’on va y arriver. »

Les travailleurs et leurs organisations n’ont pas dit leur dernier mot. Il est nécessaire et possible de bloquer les négociations sur la 7ème réforme de l’Etat. Dans ce sens, les dirigeants syndicaux doivent prendre position et ne pas attendre que les négociations soient terminées !

Le Comité Unité – Eenheidscomité, qui s’est constitué dès 2006 pour combattre la politique de division de la classe ouvrière, entend apporter son aide pour stopper les nouvelles menaces qui se précisent. Il met à disposition des travailleurs et des jeunes ce Bulletin pour en faire un instrument du combat.

La rédaction

Abonnez-vous ! 10 numéros pour 7 euros.

Versez au compte Belfius : BE37 7506 9878 4728 – Titulaire du compte : comité unité – eenheidscomité
Ecrivez vos coordonnées par courrier à Olivier Horman, rue Franche 26, 7020 Mons ou par mail à
comiteunite.eenheidscomite@gmail.com

Retrouvez-nous aussi sur la page facebook : https://www.facebook.com/eenheidscomiteunite/

Nee tegen de voorbereiding van een nieuwe staatshervorming! Voor de eenheid van werknemers en van de Sociale Zekerheid!

De afgelopen dagen is gemeld dat Paul Magnette, president van de PS, ondanks de pandemie,  actief onderhandelt over de voorbereiding van de staatshervorming. Deze moest in principe na de verkiezingen van 2024 worden uitgevoerd.

Toch meldt de online krant businessam.be (2/2/221) : “Paul Magnette heeft zelfs een goed uitgewerkt plan waar zijn partij aan werkt, ook al zijn de verwachtingen binnen de Vivaldi voorlopig miniem. (…) De PS weet wat er hen te wachten staat bij de volgende parlementsverkiezingen in 2024. Gemeenschapsdiscussies zullen onvermijdelijk naar voren komen. (…) De Socialistische Partij zal niet op deze deadline wachten om hun plannen voor te bereiden. Het was al duidelijk tijdens de laatste onderhandelingen: Bart de Wever (N-VA) en Paul Magnette (PS) waren het eens geworden over een overeenkomst (…) Velen waren verrast dat de socialisten zo ver gaan. Het werkt achter de schermen.”

Bij de voorbereiding van zijn plan baseerde Paul Magnette zich op het akkoord van de regering. Zoals rtbf.be (30/9/2020) opmerkte: “Als de regering deze teksten wil stemmen, zullen ze steun moeten vinden bij de N-VA (…) Artikel 195 is het artikel dat de herziening van de Grondwet organiseert. Deze zal na 2024 (of vroege verkiezingen) worden geopend, alles is dan mogelijk… Nieuw: De federale overheid zou « asymmetrisch » kunnen samenwerken met de regio’s. Zo’n beleid met Vlaanderen, een ander beleid met Wallonië, en nog een ander beleid met Brussel. Sommigen zouden het begin van het confederalisme zeggen…”

Laten we duidelijk zijn: de geheimhouding of valse debatten zullen daar niets aan veranderen. Waar het bij deze discussies om gaat is de afbraak van de eenheid van sociale rechten op Belgisch niveau; Het is de ontwrichting van collectieve nationale arbeidsovereenkomsten; Het is de regionalisering van nieuwe onderdelen van de Sociale Zekerheid, die alleen maar kan leiden tot de ontmanteling ervan. Zoals gebleken uit de sector gezinsbijslag, die uit het socialezekerheidsstelsel is gekomen en dus afhankelijk is geworden van de krappe begrotingen van de regio’s.

Het plan van Paul Magnette wordt samengevat in deze zin: « Vier regio’s die alles delen. » Voor de leiders van de PS is het nu een kwestie van de harde kern raken, wat in 40 jaar nog niet geregionaliseerd is: Het creëren van vier arbeidsmarkten, vier werkloosheidsregelingen, en dus op korte termijn, vier pensioenregelingen.

Iedereen weet dat de regionalisering van de arbeidsmarkt de kracht van de verenigde werknemers in hun nationaal georganiseerde vakbonden verzwakt. Dat is de reden dat sommige werkgevers meer regionalisering eisen. Tegelijkertijd vreest een ander deel van de werkgevers dat deze spreiding van de wetgeving uiteindelijk tot obstakels zal leiden die te duur zijn voor het bedrijfsleven, vooral voor bedrijven die in heel België werken.

Zouden de leiders van de PS, door in te stemmen met een overeenkomst met de N-VA, van mening zijn dat het voordeel voor de bazen als gevolg van buitensporige regionalisering groter zou zijn dan de nadelen?

Het plan voor vier regio’s betekent ook het verdwijnen van de gemeenschappen. Dit betekent de desintegratie van het onderwijs, zowel voor het Franstalige als het Nederlandstalige gedeelte. De status van leraren zou onvermijdelijk in twijfel worden getrokken. Het plan bestaat uit het scheiden van de Vlaamse minderheid in Brussel van de rest van Vlaanderen, wat een nieuwe fase van communautaire spanningen opent. De PS-leider van Brussel, Ahmed Laaouej, sprak zich uit tegen het Magnette-plan: “het is niet door het regionaliseren van het onderwijs dat we het niveau van het onderwijs zullen verhogen. (…) We moeten uitgaan van de werkelijke behoeften, maar ik weet niet zeker of we daar door regionalisering van cultuur en onderwijs zullen komen.”

De werknemers en hun organisaties hebben hun laatste woord zeker niet gezegd. Het is noodzakelijk en mogelijk om de onderhandelingen over de zevende staatshervorming te blokkeren. In die zin moeten de leiders van de unie een standpunt innemen en niet wachten tot de onderhandelingen zijn afgerond!

Eenheidscomité – Le Comité Unité, dat in 2006 werd opgericht om het verdelingsbeleid van de arbeidersklasse te bestrijden, wil de nieuwe bedreigingen, die steeds duidelijker worden, helpen stoppen. Het stelt dit Bulletin ter beschikking van werknemers en jongeren als een instrument voor de strijd.

De redactie

Neem een abonnement op ons Bulletin! De prijs bedraagt 7 € voor 10 nummers.

Stort het verschuldigde bedrag op rekeningnummer BE37 7506 9878 4728 van het Comité unité – eenheidscomité. Stuur uw gegevens per post naar Olivier Horman, Rue Franche 26 te 7020 Mons of mail ze naar comiteunite.eenheidscomite@gmail.com.                                                                                                                 
Neem ook eens een kijkje op onze Facebookpagina:        https://www.facebook.com/eenheidscomiteunite/