Satisfaction des revendications sociales ? Garantie des libertés syndicales ? Que font les ministres socialistes dans le gouvernement De Croo ? _ Tevredenheid over sociale eisen? Garantie van vakbondsvrijheden? Wat doen de socialistische ministers in de regering-De Croo?

Edito du BU N°54 – Janvier 2021.

Il y a trois mois, le PS et le SP.A. se sont associés avec les libéraux et le CD&V pour former un gouvernement dirigé par Alexander De Croo. Il y a quelques semaines, le président du PS Paul Magnette s’exclamait : « Nous avons un gouvernement de rupture ». Une « rupture » marquée par les « investissements », le « refinancement » des soins de santé et la « revalorisation » des allocations sociales.

Quelques jours plus tard, le 14 décembre, on annonce : « En 2020, le PIB de la Belgique devrait chuter de 6,7 %, une baisse inédite depuis la Seconde Guerre mondiale, indique la BNB. Selon ses prévisions, la crise devrait également entraîner la perte de 100 000 emplois d’ici l’automne 2021. »

Au niveau de la dette publique, celle-ci continuerait à augmenter : à plus de 120% du PIB en 2023, contre 98% en 2019. La BNB explique : « L’économie belge se redresse progressivement après le choc sévère provoqué par le coronavirus, mais le déficit budgétaire reste insoutenable. Cette situation budgétaire intenable signifie que les éventuelles mesures de relance supplémentaires doivent être temporaires (…). Pour donner un caractère durable à la reprise économique, une feuille de route pour l’assainissement des finances publiques s’impose également. » Autrement dit, il faut que les travailleurs payent la crise. Tôt ou tard, les annonces sociales devront faire place à la dure réalité de la politique antisociale exigée par les capitalistes.

Le gouvernement De Croo s’est constitué avec comme programme le respect des règles budgétaires de l’Union européenne. Et donc, au départ, le gouvernement a prévu des « efforts » budgétaires croissants pour terminer par des économies de 7 milliards en 2024, dont 1 milliard d’euros dès 2021. Or ces montants étaient basés sur des prévisions économiques qui sont revues à la baisse (+3,5% au lieu de +6,5%). Pour respecter les « engagements » européens, le gouvernement fédéral devra encore plus diminuer les dépenses de l’Administration, de la Sécurité sociale, dans le secteur de l’Incapacité du travail, à l’Onem… Il devra toucher encore plus aux accises, à la TVA, etc.

Alors, dans ces conditions, il n’y a vraiment aucune chance que le gouvernement De Croo soit un gouvernement « de rupture ». D’une part, le gouvernement maintient le plan précédent de réduction massive des cotisations sociales à la Sécurité sociale (tax-shift). D’autre part, il garde l’âge de la pension à 67 ans et annonce une nouvelle réforme à l’automne 2021, en cherchant à y associer les organisations syndicales. Or, cette réforme devra raboter les pensions publiques (alignement vers le bas avec le régime des salariés), ajouter une condition d’emploi effectif pour la durée minimale de la carrière. Autres mesures annoncées : la pension à temps partiel et le bonus pension pour ceux qui travaillent plus longtemps. Enfin le gouvernement entend généraliser la pension par capitalisation (2ème pilier).

Insistons sur ce point : il est indispensable que les organisations syndicales conservent leur indépendance et s’abstiennent de répondre aux sollicitations du gouvernement (avant tout venant des ministres socialistes) pour qu’ils participent à l’élaboration de la réforme des pensions. L’indépendance syndicale est le point de départ nécessaire pour que s’organise la mobilisation des travailleurs pour des solutions socialistes à la crise.

Reprenons la question : que font les ministres socialistes dans le gouvernement De Croo ? Il est certain qu’ils vont mettre tout leur poids pour que les dirigeants de la FGTB (avec la CSC dans leur sillage) collaborent à la politique du gouvernement. Mais la condamnation inique du président de la FGTB, Thierry Bodson, avec 16 autres syndicalistes, crée une situation de crise dans les relations entre les PS & SP.A et la FGTB (1). D’où cette interrogation déterminante : que font les ministres PS et SP.A. pour défendre le droit de grève et faire annuler les condamnations des syndicalistes FGTB ? Ne faut-il pas que de partout dans l’organisation syndicale monte l’exigence dans ce sens en direction des ministres PS & SP.A ?

L’annulation de la condamnation à l’encontre des dirigeants de la FGTB est un enjeu fondamental pour les travailleurs, car il s’agit de défendre le droit à établir un rapport de force en leur faveur. En arrachant l’annulation de cette condamnation, il s’agit en réalité de dresser la force unie des travailleurs face au capital. Cette annulation serait en elle-même la manifestation d’un nouveau rapport des forces favorable. A partir de cette mobilisation, il est alors possible de bloquer les nouvelles réformes et de partir à la reconquête des droits sociaux perdus.

La rédaction 

(1) Le 23 novembre dernier, le tribunal correctionnel de Liège, à travers une « un jugement politique », s’est appuyé sur une vieille loi mentionnant l’ « entrave méchante à la circulation routière » pour condamner des militants syndicaux, dont l’actuel président de la FGTB, en leur reprochant d’avoir participé à un blocage d’une autoroute lors d’une action syndicale en 2015 contre le gouvernement Michel

Abonnez-vous ! 10 numéros pour 7 euros.

Versez au compte Belfius : BE37 7506 9878 4728 – Titulaire du compte : comité unité – eenheidscomité
Ecrivez vos coordonnées par courrier à Olivier Horman, rue Franche 26, 7020 Mons ou par mail à
comiteunite.eenheidscomite@gmail.com

Retrouvez-nous aussi sur la page facebook : https://www.facebook.com/eenheidscomiteunite/

Tevredenheid over sociale eisen?
Garantie van vakbondsvrijheden?
Wat doen de socialistische ministers in de regering-De Croo?

Drie maanden geleden hebben de PS en SP.A. samengewerkt met de liberalen en de CD&V om een regering te vormen onder leiding van Alexander De Croo. Een paar weken geleden zei PS-president Paul Magnette : « We hebben een breukregering. » Een “breuk”, gekenmerkt door “investeringen”, “herfinanciering” van de gezondheidszorg en “opwaardering” van de sociale voorzieningen.

Een paar dagen later, op 14 december, werd aangekondigd: “In 2020 zal het Belgische BBP naar verwachting met 6.7% dalen, een ongeziene daling sinds de Tweede Wereldoorlog, zegt de NBB. De crisis zal naar verwachting ook leiden tot het verlies van 100,000 banen in het najaar van 2021.”

Wat de staatsschuld betreft, zou deze blijven stijgen: tot meer dan 120% van het BBP in 2023, tegen 98% in 2019. De NBB legt uit: “De Belgische economie herstelt zich geleidelijk aan na de ernstige schok veroorzaakt door het coronavirus, maar het begrotingstekort blijft onhoudbaar. Deze onhoudbare fiscale situatie betekent dat extra ondersteuningsmaatregelen tijdelijk moeten zijn (…). Om het economisch herstel duurzaam te maken is ook een routekaart voor begrotingsconsolidatie nodig.” Met andere woorden, werknemers moeten voor de crisis betalen. Vroeg of laat zullen sociale aankondigingen plaats moeten maken voor de harde realiteit van het antisociale beleid dat de kapitalisten eisen.

De regering-De Croo werd gevormd met inachtneming van de begrotingsregels van de Europese Unie als programma. De regering heeft dus aan het begin een toename van de budgettaire «inspanningen» gepland om te eindigen met een besparing van 7 miljard in 2024, waarvan 1 miljard euro al in 2021. Deze bedragen waren echter gebaseerd op economische prognoses die verminderd worden (+3.5% in plaats van +6.5%). Om aan de Europese “verplichtingen” te voldoen zal de federale overheid de uitgaven van de Administratie, van de sociale zekerheid, in de sector van de arbeidsongeschiktheid, bij de RVA… nog meer moeten verminderen.  Ze zullen nog meer geld gaan halen bij accijnzen, BTW, enzovoort.

Onder deze omstandigheden is er dus echt geen kans dat de regering-De Croo een “breukregering” is. Aan de ene kant handhaaft de regering het plan van de vorige regering wat betreft de massale verlaging van de sociale premies (taks-shift). Aan de andere kant houden ze de pensioenleeftijd op 67 jaar en kondigen ze in het najaar van 2021 een nieuwe hervorming aan, in de hoop dat de vakbonden zich met hen zullen associëren. Deze hervorming zal echter de overheidspensioenen moeten verminderen (neerwaarts afstemmen op een werknemerssalaris) en een effectieve arbeidsvoorwaarde moeten toevoegen voor de minimumduur van de carrière. Andere aangekondigde maatregelen: deeltijdspensioen en pensioenbonus voor degenen die langer werken. Ten slotte wil de regering het pensioen generaliseren door kapitalisatie (tweede pijler).

Laten we dit punt benadrukken: het is van essentieel belang dat de vakbonden hun onafhankelijkheid behouden en zich onthouden om op de verzoeken van de regering te antwoorden (vooral van socialistische ministers) om deel te nemen aan de uitwerking van de pensioenhervorming. Vakbondsonafhankelijkheid is het uitgangspunt voor het organiseren van een werknemersmobilisatie om socialistische oplossingen voor de crisis te vinden.

Laten we terugkomen op de vraag: Wat doen de socialistische ministers in de regering-De Croo? Het is zeker dat ze al er alles voor zullen doen zodat de leiders van de FGTB (met de CSC in hun nasleep) samenwerken in het beleid van de overheid. Maar de onrechtvaardige veroordeling van de president van de FGTB, Thierry Bodson, samen met 16 andere vakbondsleden, creëert een crisissituatie in de relatie tussen de PS & SP. A en de FGTB . Vandaar deze cruciale vraag: Wat doen de ministers van PS en SP.A. om het recht op staking te verdedigen en de veroordelingen van FGTB-vakbondsleden nietig te laten verklaren? Is het niet noodzakelijk dat iedereen in de vakbondsorganisatie hun vereisten verhogen bij de ministers van de PS & SP. A?

De nietigverklaring van de veroordeling tegen de leiders van de FGTB is een fundamentele kwestie voor de werknemers. Het is namelijk een kwestie van het verdedigen van het recht om een machtsevenwicht in hun voordeel tot stand te brengen. Het verkrijgen van de nietigverklaring van deze veroordeling staat in feite voor de verenigde macht van de arbeiders tegen het kapitaal. Deze annulering zou op zichzelf de manifestatie zijn van een nieuwe, gunstige machtsverhouding. Door deze mobilisatie is het dan mogelijk om de nieuwe hervormingen te blokkeren en de verloren sociale rechten terug te winnen.

De redactie

1) Op 23 november van dit jaar heeft het gerechtshof van Luik zich, door middel van een « politiek arrest », gebaseerd op een oude wet waarin « de kwade belemmering van het wegverkeer » wordt genoemd om vakbondsactivisten, waaronder de huidige president van de FGTB, te veroordelen. Er wordt hen verwijt dat ze hebben deelgenomen aan een blokkade van een snelweg tijdens een vakbondsactie in 2015 tegen de regering-Michel.

Neem een abonnement op ons Bulletin! De prijs bedraagt 7 € voor 10 nummers.

Stort het verschuldigde bedrag op rekeningnummer BE37 7506 9878 4728 van het Comité unité – eenheidscomité. Stuur uw gegevens per post naar Olivier Horman, Rue Franche 26 te 7020 Mons of mail ze naar comiteunite.eenheidscomite@gmail.com.                                                                                                                 
Neem ook eens een kijkje op onze Facebookpagina:        https://www.facebook.com/eenheidscomiteunite/