Ne faut-il pas préparer la grève générale pour imposer l’interdiction des licenciements? Moeten we de algemene staking niet voorbereiden om het verbod op ontslag op te leggen?

Edito du BU N°52 – juin 2020.

Les annonces de destruction d’emplois et de fermetures d’entreprises commencent à pleuvoir. Sous prétexte de la situation liée à la crise sanitaire, les capitalistes entendent rétablir leurs taux de profit et réduire les coûts de revient, et donc la masse salariale. Les solutions traditionnelles (prépensions, départs « volontaires »,…) qui sont négociées généralement par les représentants syndicaux pour laisser passer les pertes d’emplois, ne suffiront pas. Dès lors, il est essentiel d’imposer la revendication de l’interdiction des licenciements.

Les députés PS, SP.A. et PTB ont déposé des propositions de loi allant dans ce sens, même si c’est de manière limitée. Le PS propose une interdiction des licenciements jusqu’au 31 octobre 2020. Le PTB avance une mesure d’interdiction jusque fin d’année. Le Mouvement des jeunes socialistes préconise une interdiction « durant la crise du Coronavirus ». Toutes ces propositions visent à prolonger le régime du chômage temporaire qui représente, dit-on, une dépense d’un milliard d’euros par mois, à charge de la Sécurité sociale. Il est évident que le patronat exige la suppression de ce système parce que son financement par les cotisations sociales constitue une entrave aux profits. Au passage, il faut noter que le chômage temporaire entraîne une perte considérable de revenu pour les travailleurs.

Cela étant, les propositions de loi socialistes et du PTB, aussi limitées soient-elles, ont fort peu de chances d’aboutir vu la composition du Parlement. Il ne fait pas de doute que la classe ouvrière a un besoin impératif de défendre ses droits contre ces plans qui détruisent ses conditions de vie. Mais seul le rapport de force permettra d’imposer ces mesures de sauvegarde de tous les emplois.

Dès lors, la question de la grève générale pour imposer l’interdiction des licenciements est posée. Les dirigeants de la FGTB et de la CSC doivent donner le mot d’ordre et appeler les affiliés à se préparer au combat.

Pour cela, il faut bien admettre le fait cela obligerait les dirigeants à prendre une autre orientation que celle pratiquée jusqu‘à présent. Par exemple, dans le communiqué-manifeste de la FGTB du 19 juin, il n’y a rien sur les licenciements et leur interdiction. En matière de maintien de tous les emplois menacés, rien n’est revendiqué. Par ailleurs, peut-on dire syndicalement que « l’Europe doit résolument opter pour la coopération et le soutien aux États membres qui éprouvent des difficultés » alors que l’Union européenne, fondée sur le principe de la concurrence libre et non faussée, a démontré depuis longtemps qu’elle est l’instrument des capitalistes et des banquiers ?

La direction de la FGTB a salué l’annonce du plan de la Commission européenne de relance avec un fonds de 750 milliards. Or, ce plan n’est rien d’autre qu’une première intention de garantir le maintien des profits, en créant une dette faramineuse à charge des travailleurs pendant des décennies. Contrairement aux annonces médiatiques, ce plan va faciliter les destructions massives d’emplois, comme l’actualité nous le montre.

En 48 heures, la direction de la FGTB a évincé son président Robert Vertenueil, au motif qu’il avait entamé, devant la presse, une négociation avec le MR pour un pacte social. Les nouveaux responsables n’ont pas remis en cause le principe de ce pacte. Ils ont indiqué : « Les temps ne sont pas mûrs pour négocier un pacte social et économique ». Autrement dit, le danger d’un pacte avec le patronat et ses représentants n’est que momentanément écarté.

Au contraire, les travailleurs ont besoin d’un plan de mobilisation, un plan d’action pour la rupture avec les exigences du capital. Il est temps d’exiger des grandes organisations politiques et syndicales un programme d’unité incluant les revendications de défense des travailleurs et des jeunes :

  • Interdiction des licenciements et maintien de tous les emplois
  • Répartition des emplois par la réduction du temps de travail sans perte de salaire, sans financement par l’Etat, sans augmentation des cadences
  • Nationalisation des entreprises mises en faillite ou menacées de fermeture
  • Rupture avec l’Union européenne

Organisons-nous ensemble pour mener cette bataille !

La rédaction

Sommaire du BU 52 :
.Editorial, p. 2-3
. Swissport et licenciements, p. 4
. Barrer la route à l’extrême droite, p. 5-6
. Les crimes du colonialisme, p. 7-8-9
. Enseignement, p. 10-11
. L’hydroxychloroquine, p. 12-13
. Brésil, Fora Bolsonaro, p. 13-14
. France, élections municipales, p. 15
. USA – Racisme institutionnel p. 16-17
. Palestine p. 18
. Mexique, une avocate en danger p. 19
. Qui sommes-nous ? p. 20

Moeten we de algemene staking niet voorbereiden om het verbod op ontslag op te leggen?

De aankondigingen over werkverlies en over de sluiting van verschillende bedrijven beginnen stilaan uit de lucht te vallen. Zogezegd in verband met de sanitaire crisis zijn de kapitalisten van plan hun winstcijfers te herstellen en de kosten te verlagen, en dus de loonkosten. Traditionele oplossingen (vervroegd pensioen, « vrijwillig » vertrek, …) die in normale omstandigheden door de vakbondsvertegenwoordigers onderhandeld worden om het verlies aan arbeidsplaatsen te laten doorgaan, zullen niet volstaan. Het is daarom van essentieel belang om de eis van een verbod op ontslag op te leggen.

De afgevaardigden PS, SP.A. en PTB hebben wetsvoorstellingen ingediend die in deze richting gaan, ook al zijn deze beperkt. De PS stelt een verbod op ontslag voor tot 31 oktober 2020. De PTB vraagt om een verbodsmaatregel tot op het einde van het jaar. De « Mouvement des jeunes socialistes » verkiest een verbod « tijdens de Coronaviruscrisis ». Al deze voorstellen zijn gericht op de verlenging van de tijdelijke werkloosheidsregeling die een uitgave van één miljard euro per maand zou vertegenwoordigen, ten laste van de sociale zekerheid. Het is duidelijk dat werkgevers eisen dat dit systeem wordt afgeschaft omdat de financiering ervan door de sociale premies een belemmering voor de winst is. Terloops moet worden opgemerkt dat tijdelijke werkloosheid tot een aanzienlijk inkomensverlies voor de werknemers leidt.

In dit geval zullen de voorstellen van de socialisten en de PTB, hoe beperkt ze ook mogen zijn, waarschijnlijk niet slagen, gezien de samenstelling van het parlement. Het lijdt geen twijfel dat de arbeidersklasse een absolute noodzaak heeft om zijn rechten te verdedigen tegen deze plannen die de levensomstandigheden van de arbeidersklasse vernietigen. Enkel de machtsverhoudingen zullen het mogelijk maken om deze maatregelen op te leggen om alle banen te beschermen.

Voor al deze redenen wordt de kwestie van de algemene staking om het verbod op ontslag op te leggen aan de orde gesteld. De leiders van de FGTB en de CSC moeten de boodschap verspreiden en de partners oproepen zich voor te bereiden op de strijd.

Hiervoor moet worden erkend dat dit de leiders zou dwingen een andere richting te nemen dan die tot nu toe. In de verklaring van juni 19 van de FGTB staat bijvoorbeeld niets over ontslag en het verbod daarvan. Er wordt niets beweerd als het gaat om het behoud van alle bedreigde banen. Bovendien kan worden gezegd dat « Europa resoluut moet kiezen voor samenwerking en steun voor lidstaten die problemen ondervinden », terwijl de Europese Unie, gebaseerd op het principe van vrije en niet-vervalste concurrentie, al lange tijd heeft aangetoond dat het het instrument is van kapitalisten en bankiers.

De directie van de FGTB heeft de aankondigingen van het plan van de Europese Commissie verwelkomd om met een fonds van 750 miljard opnieuw te starten. Dit plan is echter niets anders dan een eerste intentie om het behoud van de winsten te garanderen, waardoor een enorme schuld ontstaat die tientallen jaren door werknemers zal worden gedragen. In tegenstelling tot de aankondigingen in de media en zoals het nieuws het laat zien, zal dit plan het verlies van arbeidsplaatsen enorm bevorderen.

In 48 uur heeft de directie van de FGTB zijn president Robert Vertenueil verdreven omdat hij voor de pers een onderhandeling met de MR voor een sociaal pact was begonnen. De nieuwe leiders hebben het principe van dit pact niet ter discussie gesteld. Ze zeiden: « De tijden zijn niet rijp om te onderhandelen over een sociaal en economisch pact ». Met andere woorden, het gevaar van een pact met de directie en haar vertegenwoordigers wordt slechts tijdelijk weggenomen.

In tegendeel, de arbeiders hebben nood aan een mobilisatieplan, een actieplan om te breken met de kapitaalvereisten. Het wordt hoog tijd om van de grote politieke en vakbondsorganisaties een eenheidsprogramma te eisen, inclusief de eisen van werknemers en jongeren om zichzelf te verdedigen:

  • Verbod op ontslagen en in stand houden van alle banen
  • Verdeling van de banen door het verminderen van de werkuren zonder loonverlies, zonder de financiering van de regering, zonder het werktempo te verhogen
  • Nationalisering van bedrijven in failliet of met sluiting bedreigd
  • Breuk met de Europese Unie

Laten we ons samen organiseren om deze strijd te leiden!

De redactie

Qu’est-ce que le Comité Unité ? Pourquoi ce Bulletin ?
Le Comité pour l’Unité-Eenheidscomité a été créé en 2006 pour aider les travailleurs et les jeunes dans le com-bat pour la défense des conquêtes sociales fondamentales, la défense de leur caractère fédéral, et pour le main-tien de l’unité des organisations syndicales au plan fédéral.
Le combat pour l’unité est et reste d’actualité car les organisations syndicales sont toujours structurées nationalement ; le droit du travail avec la Sécurité sociale sont constitués encore pour l’essentiel de lois nationales.

Le Comité Unité n’entend pas se limiter à la seule question de l’unité : son point de départ, c’est la défense des conquêtes arrachées par la classe ouvrière, en opposition à la politique de baisse du coût du travail. Et un autre constat s’impose : les attaques antisociales dé-coulent directement de la mise en œuvre des traités de l’Union européenne qui instaurent la concurrence « libre et non faussée ».

Le Comité Unité entend donc aussi mener un combat pour la rupture avec les institutions de l’Union européenne car elles n’ont d’autre but que de coordonner une même politique de recul social et démocratique sans précédent partout en Europe.

Le Comité Unité ne vise pas à fonctionner comme une organisation politique qui serait dotée d’un programme achevé. Il a vocation à rassembler les travailleurs, les militants, les jeunes, désireux de défendre l’indépendance des organisations syndicales et les acquis sociaux de la classe ouvrière belge alors qu’ils sont menacés de destruction pour les besoins du capital en décomposition.

C’est donc naturellement que le Bulletin Unité – Eenheid veut ouvrir ses colonnes à tous ceux et celles – francophones et néerlandophones – qui partagent ces préoccupations et la volonté de discuter des solutions et des actions nécessaires pour avancer vers ces objectifs.


Abonnez-vous ! 10 numéros pour 7 euros.
Versez au compte Belfius : BE66 0636 0734 6943 – Titulaire du compte : comité unité – eenheidscomité
Ecrivez vos coordonnées par courrier à Olivier Horman, rue Franche 26, 7020 Mons ou par mail à comiteunite.eenheidscomite@gmail.com

Retrouvez-nous aussi sur la page facebook.

Wat is het Eenheidscomité? Waarom geven wij dit bulletin uit?
Het Eenheidscomité – Comité pour l’unité werd in 2006 opgericht. Het doel dat ons voor ogen stond was arbeiders, bedienden en jongeren te helpen in de strijd ter verdediging van de fundamentele sociale verworvenheden en hun federaal karakter. Wij zijn ook voorstander van het behoud van de eenheid van de vakbonden op federaal niveau. De strijd voor eenheid was en is nog steeds relevant omdat de vakbonden nog altijd nationaal georganiseerd zijn. Het arbeidsrecht en de sociale zekerheid zijn ook ​​nog grotendeels nationale materies.

Het Eenheidscomité is niet van plan zich tot de kwestie van eenheid te beperken. Zijn uitgangspunt is de verdediging van alle verworvenheden die de arbeidersklasse in haar lange strijd afgedwongen heeft.

Bijgevolg verzet het Eenheidscomité verzet zich tegen de politiek van verlaging van de arbeidskosten. Wij stellen vast dat de antisociale aanvallen het directe gevolg zijn van de uitvoering van de verdragen van de Europese Unie die de « vrije en onvervalste » concurrentie tot stand brengen.

Het Eenheidscomité wil dan ook de strijd aangaan voor een breuk met de instellingen van de Europese Unie. De belangrijkste doelstelling van de EU is dezelfde enorme neerwaartse politieke en democratische spiraal in heel Europa te coördineren.

Het Eenheidscomité stelt zich niet tot doel om als een politieke organisatie met een afgerond programma op te treden. Het heeft de ambitie om werknemers, activisten en jongeren die wensen te strijden voor de onafhankelijkheid van de vakbonden en voor het behoud van de sociale verworvenheden van de Belgische arbeidersklasse, bijeen te brengen. Beiden dreigen vernietigd te worden ten behoeve van het stuiptrekkende kapitaal. Dat is de reden waarom het Bulletin zijn kolommen open wil te stellen voor iedereen, zowel Nederlands- als Franstaligen, die deze zorgen deelt en die gemeenschappelijk wenst te overleggen over de oplossingen en de acties die nodig zijn om deze doelstellingen te realiseren.

Neem een abonnement op ons Bulletin! De prijs bedraagt 7 € voor 10 nummers.
Stort het verschuldigde bedrag op rekeningnummer BE66 0636 0734 6943 van het Comité unité – eenheidscomité.
Stuur uw gegevens per post naar Olivier Horman, Rue Franche 26 te 7020 Mons of mail ze naar comiteunite.eenheidscomite@gmail.com.                                                                                                                 

Neem ook eens een kijkje op onze Facebookpagina.